دریای محبتی که غرقم کرد.....

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است .

شايد اگر ميدانستم که دلم چه ميخواهد و بهانه که را ميگيرد اينقدر

دلتنگ نبودم ...اگر ميتوانستم حرف دلم را بفهمم و چاره ای برای دردش

بيابم !!!

شايد اگر ميخواستم و ميدانستم ميتوانستم .

اما نميخواهم که اگر بخواهم اين دل بهانه گير هر زمان چيزی را ميخواهد و من خواسته های

بر حق دلم را چگونه بر آورده کنم ؟

دلم گرفته است . پرواز را از ياد

برده ام . شايد من نيز پرنده ای مرده ام.

بی تو تنهاترينم  ای هميشه با من ودور از من

بی تودلتنگ و پريشان حالم

بی تو يک جسم تهی مانده ز روح

بی تو از زندگی و هر چه که هست بيزارم

بی تو من غمگينم

با تو من می شنوم می بينم

با تو من خورشيدم

بی تو من می ميرم

تو تنها باش و من تنهاي تنها

كه دارم وقت تنهايي سخن ها

مراد دل ز تنهايي برايد

كه طبعم شعر تنهايي سرايد

پريشاني كشم از جمع ياران

غمم خوشتر بود از غمگساران

به تنهايي خدا را ديده ام من

گلي از باغ عشقش چيده ام من

در گلزار جان را باز كردم

چو مرغي از قفس پرواز كردم

به تنهايي مرا تنها مپندار

كه تنهايي بود هنگام ديدار

نماز خلوتم را صد قنوت است

كلام شعر تنهايي سكوت است

تو تنها باش و من تنهاي تنها

كه دارم وقت تنهايي سخن ها

جهان خويش را از ما جدا كن

مرا در دشت تنهايي رها كن

اين شعر زيبا از من نيست اما شاعرش حرف دل من رو زده برای همين گذاشتمش

اينجا تا شما هم بخونيد شايد حرف دل خيلی از شماها باشه ...