دریای محبتی که غرقم کرد.....

اگه تو پيش من بودي

از اينجا بر مي داشتمت

مي بردمت يه جاي دور روي چشام مي ذاشتمت

مثل يه گل ، مثل يه شبنم ظريف

مثل يه خواب ، مثل يه روياي لطيف

ميپيچيدم تن تورو ميون گلبرگاي تاك

صد بار به شكر داشتنت سر ميگذاشتم روي خاك

نمي ذاشتم چشماي تو يه لحظه باروني بشه

حتي يه دم ، تو قلب تو غصه اي زندوني بشه

نپرس چقدر دوستت دارم

كه واژه ها خيلي كمه

آخه سزاوار تو نيست

اگه بگم يه عالمه

نپرس چقدر دوستت دارم

ستاره تا رنگين كمون

از اينجا تا شهر خدا

قدر تمام كهكشون                   تقديم به بهار زندگي ام ، تینا